Ο Προεδρος της Γενικης Συνομοσπονδιας Εργατων Ελλαδος σε μια εφ’ ολης της υλης συνεντευξη στο Νομικο Παλμο.

Από τους: Νίκο Μάλαμα, Βικτώρια Μήτσιου

1) Τι επιπτώσεις νομίζετε ότι θα έχει η αλλαγή του N. 1264/1982;

Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να συμφωνήσουν στο τι θέλουν η Κυβέρνηση και οι δανειστές να αλλάξουν. Γιατί γύρω από αυτόν τον εμβληματικό νόμο, που έφερε τον εκδημοκρατισμό και ενίσχυσε την ενότητα του συνδικαλιστικού κινήματος,  υπάρχει μία μεγάλη μυθολογία. Δηλαδή, η αλήθεια είναι ότι προσπαθούν να εστιάσουν σε κάποια ζητήματα για τα οποία η κοινή γνώμη είναι δεκτική. Για παράδειγμα, σχετικά με κάποια δήθεν προνόμια συνδικαλιστών, τα όσα ακούγονται είναι πομφόλυγες που θέλουν να δημιουργήσουν απλά επικοινωνιακές εντυπώσεις. Στην πραγματικότητα θέλουν να περιορίσουν το δικαίωμα στην απεργία και την ελευθερία της συνδικαλιστικής δράσης. Εμείς όχι μόνο δεν μπορούμε να  αποδεχθούμε αλλά ούτε και να συζητήσουμε το να γίνει δυσκολότερη η κήρυξη των απεργιών και να περιορισθεί η ελευθερία του συνδικαλίζεσθαι, γιατί πλέον θίγεται ο πυρήνας της συλλογικής αυτονομίας σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία έχει πληγεί πολύ η δημοκρατία και οι θεσμικές της εκφράσεις. Έτσι, ο συνδικαλισμός  είναι ίσως το τελευταίο αποκούμπι του κάθε μισθωτού για να κρατήσει κατά το μάλλον ή ήττον κάποια από τα εργασιακά, κοινωνικά, ασφαλιστικά ή μισθολογικά του δικαιώματα.

2) Φημολογείται αύξηση του ποσοστού των ομαδικών απολύσεων και κατάργηση της διοικητικής έγκρισης. Θεωρείτε ότι η έγκριση που πρέπει να δίνει ο Υπουργός Εργασίας υπό το ισχύον καθεστώς είναι συμβατή με την ελεύθερη οικονομία;

Το ποσοστό των ομαδικών απολύσεων αυξήθηκε με το πρώτο μνημόνιο από 2% σε 5% και σύμφωνα με τις συγκριτικές μελέτες που έχει συντάξει η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας είμαστε στο μέσο ευρωπαϊκό επίπεδο με το 5%. Επίσης, σε επιχειρήσεις με έως 20 εργαζόμενους είναι απόλυτη η ελευθερία του εργοδότη. Επομένως, μιλάμε μόνο για τις επιχειρήσεις με άνω των 20 εργαζομένων. Ως εκ τούτου, νομίζω ότι δε θα έπρεπε καν να συζητάμε αυτό το θέμα. Δηλαδή, σε μια χώρα που μαστίζεται από την ανεργία και στην οποία έχει καταστραφεί όλος ο παραγωγικός ιστός μιλάμε τώρα για ομαδικές απολύσεις;

Κατ’ αρχήν να απαντήσω στο τι ενδεχομένως υποκρύπτει η αξίωση για πλήρη απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων χωρίς κανένα διοικητικό περιορισμό ή οποιονδήποτε άλλο έλεγχο. Μέχρι χθες θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήταν οι Τράπεζες πίσω από αυτό αλλά από ό,τι βλέπω οι τράπεζες προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα του προσωπικού μέσω εθελουσίων εξόδων. Ως εκ τούτου, οι επιχειρήσεις που απομένουν είναι οι προς ιδιωτικοποίηση Δ.Ε.Κ.Ο.. Και επειδή προσπαθούν να κάνουν ελκυστικό και συμφέρον το προϊόν που θέλουν να πουλήσουν οι κυβερνώντες, δηλαδή τις δημόσιες επιχειρήσεις και οργανισμούς, προσφέρουν και το δώρο των ομαδικών απολύσεων, γιατί οι υποψήφιοι επενδυτές θέλουν να αναδιαρθρώσουν τις επιχειρήσεις αυτές μειώνοντας το προσωπικό.

Πάντως, σε μια τριμερή συνάντηση (κυβέρνηση-εργαζόμενοι-εργοδότες) που κάναμε στη Γενεύη η Διεθνής Οργάνωση Εργασία επεσήμανε ότι, με την ενσωμάτωση της Οδηγίας 98/59/ΕΚ που προβλέπει το social plan και κάποιες διαδικασίες ώστε να αποδεικνύεται ότι η αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων και η ομαδική απόλυση θα φέρει τη διάσωση, έχει γίνει ένα πολύ σημαντικό βήμα. Η πρόταση που κάναμε ήταν να αφήσουμε να λειτουργήσει δύο-τρία χρόνια η επιχείρηση με ένα παρατηρητήριο από τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και μετά να ξανασυζητηθεί το θέμα. Και αν τότε φτάσουμε στο απευκταίο σενάριο των ομαδικών απολύσεων το social plan πρέπει να συμπληρώνεται και από μια κρατική βοήθεια άμεσης επανακατάρτισης, επανένταξης στην αγορά εργασίας, όπως συμβαίνει στα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη, που να ενεργοποιείται στις περιπτώσεις επαπειλούμενης ανεργίας, γιατί στις περιπτώσεις των ομαδικών απολύσεων είναι ορατή πλέον και η επαπειλούμενη ανεργία. Αυτό δεν το συζητούν οι θεσμοί και η κυβέρνηση έχει αρχίσει συζήτηση με τους θεσμούς για αλλαγή του υπάρχοντος πλαισίου.

3) Επειδή, ιδίως μετά την κρίση, είναι πολύ λίγες οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα που έχουν τόσους εργαζόμενους, ώστε να ικανοποιούν τα ποσοτικά κριτήρια για τις ομαδικές απολύσεις, θεωρείτε ότι αυτή η μάχη που φαίνεται να δίνεται είναι ουσιαστική ή επικοινωνιακή;

Το θέμα είναι πάρα πολύ σημαντικό και έχει μεγάλη εμβληματικότητα. Να ξέρετε ότι ένας εκ των δανειστών, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, ζητεί το ποσοστό στις επιχειρήσεις που απασχολούν από 20 έως 150 να γίνει 10%. Δηλαδή καλύπτεται όλος ο κορμός της απασχόλησης στη χώρα.

) Τι γνώμη έχετε για την πρόταση των θεσμών να εφαρμοστεί μειωμένο ωράριο εργασίας ως αντίδοτο στις ομαδικές απολύσεις για εκείνες τις επιχειρήσεις που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα;

Δεν είναι μια καινούρια πρόταση. Είναι τα προγράμματα εκ περιτροπής εργασίας που έχουν εφαρμοστεί και μάλιστα τις περισσότερες φορές με καταχρηστικό τρόπο, γιατί οι εργοδότες δεν υποχρεούνται να αποδεικνύουν την ανάγκη για διάσωση της επιχείρησης. Αυτά είναι τεχνάσματα που έχουν ως βασική επιδίωξη την περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας.

5) Τι έχετε να πείτε για τον υποκατώτατο μισθό των νέων που παρουσιάζει δύο προβλήματα: αφενός είναι μικρότερος από τον κατώτατο μισθό που θα πρέπει να ισχύει για όλους τους εργαζομένους, αφετέρου βασίζεται σε μια διάκριση που ως έχουσα μόνο κριτήριο την ηλικία είναι δυσμενής;

Αυτό είναι όχι μόνο απαράδεκτο, αλλά αντιβαίνει και στα θεμελιώδη δικαιώματα. Για αυτό, μάλιστα, με αφορμή και την πρόσφατη αναθεώρηση της χάρτας των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων, προσφύγαμε στην Επιτροπή του Συμβουλίου της Ευρώπης και, όπως θα ξέρετε, ειδικά στο θέμα του λεγόμενου με το νεολογισμό υποκατώτατου μισθού, το Συμβούλιο της Ευρώπης στις προσφυγές των συνδικαλιστικών οργανώσεων έχει κρίνει ότι αντιβαίνει στο ενωσιακό δίκαιο. Αυτό που δεν μπορούμε να διανοηθούμε είναι ότι συζητούν για ζητήματα που εκφεύγουν και της ευρωπαϊκής και της εθνικής έννομης τάξης.

6) Σε ποιο ποσό θεωρείτε δίκαιο να διαμορφωθεί ο κατώτατος μισθός;

Αυτή είναι μια πολύ δύσκολη συζήτηση. Σε εθνικό επίπεδο ίσως μπορούμε να βρίσκουμε εύκολα λύσεις. Όπως ξέρετε, γίνεται μια μεγάλη συζήτηση για την καθιέρωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο του κατώτατου μισθού, αλλά υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα οικονομίας και παραγωγικότητας, ακόμα και, πάρα την ύφεση, διαφορετικά επίπεδα πληθωρισμού ή αποπληθωρισμού. Όλα αυτά κρίνουν το ύψος του κατώτατου μισθού, ώστε αφενός μεν να μπορεί κάποιος να ζει με τον κατώτατο μισθό και αφετέρου να είναι και ευχερής η πρόσβαση των νέων ανθρώπων στην αγορά εργασίας. Στην Ελλάδα το θέμα αντιμετωπίστηκε ιδεοληπτικά, επειδή δήθεν ο χαμηλός μισθός θα ενίσχυε την ανταγωνιστικότητα. Από 751€ ο βασικός μισθός έχει πέσει στα 586€ και για τους νέους κάτω των 25 ετών στα 520€. Ωστόσο, δεν έχει αποδειχθεί ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας κατρακύλησε, νέες προσλήψεις δε γίνονται και οι εργοδότες μετέρχονται των γνωστών μεθόδων της μερικής απασχόλησης, των ελαστικών μορφών απασχόλησης και κόβουν ουσιαστικά μία θέση εργασίας στα δύο. Κατά τη γνώμη μου, θα μπορούσαμε να συζητήσουμε το θέμα αυτό να επανέλθει στη δικαιοδοσία των κοινωνικών εταίρων.

7) Πάντως το Συμβούλιο της Επικρατείας είχε κρίνει νόμιμη την παρέμβαση στο συμφωνηθέντα με Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας κατώτατο μισθό.

Ναι. Κρίθηκε το αν μπορεί το κράτος με διοικητική πράξη να μειώσει τον κατώτατο μισθό και το δικαστήριο έκρινε ότι μπορεί, αλλά ειδικά για το μισθό των νέων είπε για ένα μικρό χρονικό διάστημα επικαλούμενο τις κρίσιμες συνθήκες της ελληνικής οικονομίας. Και ποιο είναι το μικρό χρονικό διάστημα, όταν ήδη έχουν παρέλθει τέσσερα ή πέντε χρόνια;

8) Πρόσφατα προσφύγατε στην Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης. Τι προσδοκάτε από εκεί;

Πρόκειται για μια πολύ σοβαρή διαδικασία, ίσως από τις πιο σοβαρές που έχουν συμβεί στο πλαίσιο αυτής της Επιτροπής, για τα θεμελιώδη κοινωνικά και εργατικά δικαιώματα. Είμαστε αισιόδοξοι, αλλά δυστυχώς οι αποφάσεις της Επιτροπής δεν είναι υποχρεωτικά εκτελεστές. Έτσι, απλά θα την χρησιμοποιούμε ως μοχλό περαιτέρω πίεσης στην προσπάθεια που κάνουμε να αποτρέψουμε τα χειρότερα.

9) Πώς κρίνετε την υπό το ισχύον καθεστώς παντοδυναμία των επιχειρησιακών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας;

Κάθε σύμβαση είναι συμφέρουσα για τον εργαζόμενο, με την προϋπόθεση να ισχύει η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης σε περίπτωση συρροής και η επεκτασιμότητα. Εδώ υπερισχύουν οι επιχειρησιακές των κλαδικών συμβάσεων. Ας λάβουμε υπ’ όψιν μας, όμως, ότι είμαστε μια χώρα στην οποία πάνω από το 92% των επιχειρήσεων έχουν κάτω από 9 εργαζομένους και δεν μπορεί να συγκροτηθεί ούτε επιχειρησιακό σωματείο ούτε αυτές οι υβριδικές και απατηλές μορφές συλλογικότητας, οι ενώσεις προσώπων.

10) Πώς σχολιάζετε τις φήμες περί επαναφοράς της ανταπεργίας;

Η αλήθεια είναι ότι αυτό δεν το θέλουν ούτε οι εργοδότες στην Ελλάδα. Και το έχουν συνομολογήσει σε συμφωνία της Γενεύης από το 2014. Το lock out έχει καταργηθεί με το Ν. 1264/1982. Νομίζω ότι για ιδεολογικούς λόγους το επαναφέρουν οι εκπρόσωποι των θεσμών αλλά αν τελικά νομοθετηθεί, ο εργοδότης από την πρώτη στιγμή θα μπορεί να το κινήσει και να λειτουργήσει εκβιαστικά. Δε χρειάζεται το lock out για την προστασία του εργοδότη. Στην ελληνική έννομη τάξη υπάρχει πληθώρα αποφάσεων, κατά τις οποίες βάσει του άρθρου 656 ΑΚ μπορεί να προστατευθεί, αν γίνεται μια καταχρηστική απεργία που φέρνει μεγάλη βλάβη στην επιχείρησή του. Ως εκ τούτου, νομίζω ότι θα είναι εντυπωσιακό αν η κυβέρνηση παραδώσει και αυτό στις ορέξεις των δανειστών.

11) Θεωρείτε ότι, εκτός από νόμιμο, είναι και ηθικό σε μια περίοδο κατά την οποία περιστέλλονται τα δικαιώματα όλων των εργαζομένων, οι συνδικαλιστές να χαίρουν τόσο μεγάλης προστασίας, ιδίως σχετικά με τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί για την απόλυσή τους;

Κανένας δεν το έχει αποδείξει αυτό. Έχουμε δεκάδες απολύσεις συνδικαλιστών. Και όταν κλείνει μια επιχείρηση, ακόμα και αν είσαι συνδικαλιστής, δεν έχεις καμία προστασία. Πιστεύει κανένας ότι μπορούν, όταν καταρρέει η παραγωγική δραστηριότητα και οι επιχειρήσεις, να διασωθούν οι συνδικαλιστές; Η προστασία των συνδικαλιστών είναι πολύ συγκεκριμένη και αφορά την προστασία της συνδικαλιστικής δράσης. Αλλά στις μέρες μας και αυτό τείνει να «ποινικοποιηθεί». Οι συνδικαλιστές έχουν μία σχετική προστασία, όταν ιδρύουν ένα σωματείο, ώστε να μην μπορεί εκδικητικά ο εργοδότης να τους απολύσει. Θεωρώ ότι όσοι μιλούν για προνόμια των συνδικαλιστών λένε ασύστολα ψεύδη. Άλλωστε για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα μπορεί να απολυθεί ένας συνδικαλιστής και υπάρχει πληθώρα νομολογίας. Δε νομίζω ότι θα υπήρχε συνδικαλιστής να στηρίξει τη μη απόλυση άλλου συνδικαλιστή, αν έκανε υπεξαίρεση.

12) Δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο Ν. 1264/1982 δεν περιλαμβάνει την υπεξαίρεση, στην οποία αναφερθήκατε, ρητά στους λόγους απόλυσης των συνδικαλιστών.

Έχετε δίκιο, αλλά ας το έβαζαν! Δε θα διαφωνούσε κανένας. Αυτό θέλω να πω. Δε μίλησα τυχαία για την υπεξαίρεση. Η μη αναφορά του νόμου σε αυτή μπορεί να είναι μια αστοχία εκείνης της εποχής της αγνότητας.

13) Πώς εξηγείτε τη μειωμένη αντίδραση των εργαζομένων σήμερα μετά από τρία μνημόνια, σε σχέση με τους αγανακτισμένους το 2010;

Οι αντιδράσεις των αγανακτισμένων δε με αφορούν. Δε συμφώνησα ποτέ. Εξάλλου εγώ δεν είμαι της άποψης ότι υπήρχε πάνω και κάτω πλατεία. Μία ήταν η πλατεία και γέννησε φαινόμενα σαν αυτό της Χρυσής Αυγής. Όλοι είναι υπεύθυνοι για αυτό. Η εξήγηση δεν είναι επιστημονική, αλλά πολιτική. Την έχουν δώσει και κλασικοί του εργατικού κινήματος. Την εποχή της μεγάλης ανεργίας ο φόβος ότι θα κλείσει η επιχείρηση, ο φόβος της απόλυσης κάνει τον εργαζόμενο διστακτικό σε οποιαδήποτε διεκδίκηση. Άλλωστε, υπάρχει και η έλλειψη πολιτικής ελπίδας και προοπτικής, γιατί σκέφτονται ότι τόσα χρόνια και απεργίες έκαναν και στις πλατείες βγήκαν, αλλά τελικά κάθε κυβέρνηση δημιουργούσε μια προσδοκία που μετά κατέρρεε.

14) Όλα αυτά τα χρόνια λογικά θα έχετε έρθει σε επαφή με την Τρόικα κατά τις διαπραγματεύσεις. Πώς θα χαρακτηρίζατε τους εκπροσώπους της σε προσωπικό επίπεδο, ως ανθρώπους;

Πολλές φορές έχω έρθει σε επαφή. Δεν είναι εύκολο να τους χαρακτηρίσεις, γιατί είναι εξαιρετικά εκπαιδευμένοι. Κρύβουν τα συναισθήματά τους, έχουν τις οδηγίες τους και είναι πολύ σταθεροί στο να τις εφαρμόζουν. Και εγώ, όμως, τους αντιμετώπισα πάρα πολύ ψυχρά, παρ’ ότι εμείς είμαστε και ως Έλληνες πιο εκδηλωτικοί. Και έτσι μερικές φορές σε δηλώσεις μου έχω πει και βαρύτατες κουβέντες.

15) Πώς αντιμετωπίζει η Γ.Σ.Ε.Ε. τη «μαύρη» εργασία που δημιουργεί πρόβλημα και στα ασφαλιστικά ταμεία που δεν εισπράττουν εισφορές και στους εργαζόμενους που δε συμπληρώνουν τα απαραίτητα για τη σύνταξή τους ένσημα;

Το ζήτημα δεν είναι μόνο η μαύρη αλλά και η αδήλωτη ή η μερικώς ή ψευδώς δηλωμένη εργασία. Εμείς με δική μας πρωτοβουλία ζητήσαμε από το Διεθνές Γραφείο Εργασίας και κάναμε μια τριμερή επιτροπή ειδικών εμπειρογνωμόνων η οποία εργάστηκε και έχει φτιάξει έναν εξαιρετικό οδικό χάρτη. Πήρε, δηλαδή, από όλους τους φορείς (εργοδότες-εργαζομένους-κυβέρνηση) προτάσεις και τώρα βρισκόμαστε στη φάση υλοποίησης του οδικού χάρτη για την καταπολέμηση της αδήλωτης εργασίας. Αντιλαμβάνεστε ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο πρόβλημα αλλά πρέπει να χρησιμοποιηθούν και τα σύγχρονα μέσα, γιατί μέχρι τώρα δεν μπορούσε να γίνει η σύζευξη των πληροφορικών συστημάτων των αντίστοιχων φορέων, δηλαδή του Ι.Κ.Α., του Σ.Ε.Π.Ε., για να μπορούμε να ελέγχουμε. Και εκεί βέβαια δεν είναι μόνο η καταπάτηση δικαιωμάτων, αλλά και η τεράστια απόκρυψη, εισφοροδιαφυγή και φοροαποφυγή που δίνουν ακόμα μεγαλύτερη ώθηση προς τα κάτω στα ασφαλιστικά ταμεία.

16) Κατά καιρούς παινεύονται οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ότι σημειώνεται μείωση της ανεργίας σε ποσοστό της τάξης του 1-2%. Αυτό είναι πραγματική εικόνα ή οφείλεται στο brain drain;

Αυτό είναι μια μαγική εικόνα. Yπάρχουν πολλές μέθοδοι για να προσδιορίσεις την ανεργία. Στην Ελλάδα υπάρχει ένα μοντέλο που χρησιμοποιείται και από τη Eurostat σύμφωνα με το οποίο αν έχεις εργασθεί την προηγούμενη εβδομάδα μία ώρα δεν είσαι άνεργος. Εμείς, όμως, κοιτάξαμε άλλο μοντέλο που χρησιμοποιεί η αμερικανική στατιστική αρχή και υπολογίζει την ανεργία με έξι διαφορετικούς τρόπους. Για εμάς σημασία έχει αν μειώνεται ή αυξάνεται η ανεργία με τη βασική υπόθεση αρχής της πλήρους, σταθερής και ποιοτικής απασχόλησης. Εδώ τα στοιχεία είναι δραματικά και πολύ απογοητευτικά.

17) Στο Ηνωμένο Βασίλειο το κράτος διαθέτει έως και 15 ώρες την εβδομάδα δωρεάν φροντίδας για παιδιά τριών και τεσσάρων ετών. Η Ελλάδα έχει δημογραφικό πρόβλημα. Μήπως θα πρέπει η Ελληνική Πολιτεία να λάβει αντίστοιχα μέτρα διευκόλυνσης για τις εγκύους και για τις εργαζόμενες μητέρες;

Προφανώς. Εδώ θα μπορούσα να έκανα και τη σχετική αυτοκριτική και η κριτική δεν αφορά μόνο τα συνδικάτα, αλλά συνολικά το πολιτικό σύστημα και την κοινωνική πολιτική που ασκήσαμε στη χώρα μας. Εμείς αντί να κοιτάμε πώς θα ενισχύσουμε τη νέα μητέρα που έχει ανάγκη, όταν μεγαλώνει το μικρό παιδί της, κάναμε ρυθμίσεις συνταξιοδοτικού χαρακτήρα τις οποίες απολάμβανε όταν πλέον δεν είχε ανάγκη να φροντίζει το μωρό της. Προφανώς πρέπει να αντιστρέψουμε αυτή τη λογική. Και πρέπει να δώσουμε δυνατότητες και στους δύο γονείς, όχι μόνο στη μητέρα, μέσω διευκολύνσεων της εργασίας κοινωνικής πρόνοιας. Το δημογραφικό πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο. Μελέτες δείχνουν ότι το 2050 θα είμαστε κυριολεκτικά μια χώρα γερόντων που δε θα έχουμε και την οικονομική δυνατότητα να προσβλέπουμε, όπως έγινε στις αρχές του 2000, και σε μετανάστες από χώρες που έχουν ανάγκη. Πρέπει μόνοι μας να τα βγάλουμε πέρα.

18) Τι έχετε να μας πείτε γενικά για τη δράση της Γ.Σ.Ε.Ε.;

Η Γ.Σ.Ε.Ε. δεν είναι αυτοτελής. Είναι η κορυφαία έκφραση των συνδικαλιστικών οργανώσεων που βρίσκονται στη δύναμή της, δηλαδή των ομοσπονδιών και των εργατικών κέντρων. Πέραν των παρεμβάσεων, των μελετών, των διαβουλεύσεων, των διαπραγματεύσεων νομίζουμε ότι το ισχυρότερο όπλο μας είναι οι συνδικαλιστικοί αγώνες με κορυφαία την απεργία. Έχουμε κάνει πάρα πολλές απεργίες. Κάποιοι λένε ότι συνήθως χάνουμε τη μάχη. Πολύ πιθανό. Μπορεί να ισχύει, αλλά είμαστε της αρχής ότι χαμένη σίγουρα μάχη είναι αυτή που δε δίνεται.

19) Τι θα θέλατε να δημοσιοποιήσετε γενικά για το συνδικαλισμό;

Ο συνδικαλισμός αναπτύχθηκε στην Ελλάδα κυρίως μετά τη δικτατορία με έναν τρόπο που ήταν οργανικά δεμένος με τα κόμματα και αυτή ήταν η μεγάλη παθογένειά του. Την πλήρωσε. Πιστεύω ότι σιγά σιγά οι συνδικαλιστές αρχίζουν και ενηλικιώνονται πολιτικά. Αντιλαμβάνονται την ανάγκη της αυτονομίας τους σε σχέση με τα κόμματα. Ξέρουμε ότι τα κόμματα είναι βασικός θεσμός στη λειτουργία της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει τα συνδικάτα να συμπεριφέρονται όπως τα κόμματα και ούτε τα κόμματα πρέπει να συμπεριφέρονται ως συνδικάτα. Μην ξεχνάτε ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. συμπεριφερόταν για μια ολόκληρη περίοδο ως συνδικάτο. Και τώρα αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να εγκαταλείψει αυτή τη νοοτροπία και για αυτό επιτίθεται προς τα συνδικάτα. Αυτό που εγώ θα ήθελα πολύ είναι να πατήσουμε ως συνδικάτα στα πόδια μας και να προσπαθήσουμε να εκφράσουμε γνήσια τα συμφέροντα της μισθωτής εργασίας. Για αυτό, χρειάζεται όσο το δυνατό μεγαλύτερη αυτονομία χωρίς βέβαια να παραγνωρίζουμε το γενικότερο περιβάλλον, τις κοινωνικές συμμαχίες που πρέπει να δομούνται και τις ανάγκες που έχουν και άλλα τμήματα του πληθυσμού που δεν εντάσσονται στο δικό μας forum.

20) Εσείς προσωπικά με τους στόχους που έχετε θέσει, όταν θα κάνετε τον απολογισμό σας, πότε θα πείτε ότι ήσαστε ένας επιτυχημένος Πρόεδρος της Γ.Σ.Ε.Ε.;

Νομίζω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο να το πω. Εγώ δε θέλω να πω ότι είμαι ένας επιτυχημένος Πρόεδρος. Άλλωστε, είμαι ο μοναδικός Πρόεδρος στα χρόνια των μνημονίων, στις πιο δύσκολες δηλαδή περιόδους. Κρίνω ότι μπόρεσα και άντεξα και ως άτομο. Άντεξαν, όμως, και τα συνδικάτα. Αντίθετα, στις άλλες χώρες από όπου πέρασε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκδηλώθηκαν διαλυτικά φαινόμενα. Πιστεύω ότι τα συνδικάτα, παρά τις δυσκολίες, παρά τις κατηγορίες που εκτοξεύονται σε αυτά για κομματισμό, για γραφειοκρατία, για αγκυλώσεις και για αναποτελεσματικότητα -μερικές από αυτές δεν είναι και αβάσιμες-, δεν ψηφίζονται για να κυβερνήσουν τη χώρα. Πρέπει, όμως, να παραμείνουν ζωντανά, γιατί, όταν η χώρα πατήσει πάλι στα πόδια της και ξεφύγουμε από αυτό τον κύκλο της ύφεσης και της ανεργίας, θα είναι ξανά τα πρώτα εργαλεία που θα χρησιμοποιήσουν οι εργαζόμενοι για να μπορέσουν να δημιουργήσουν καλύτερο επίπεδο ζωής.

ΝΙΚ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s