Ολβιος οστις ιστοριης εσχεν μαθησιν

Από τη : Δήμητρα Καπρούλια

Φως της αλήθειας, μάρτυρας των καιρών, δάσκαλος της ζωής είναι η Ιστορία. Γι’ αυτό και ελάχιστοι τη διδάσκονται και ακόμη λιγότεροι την κατανοούν. Αν ο ελληνικός λαός γνώριζε Ιστορία, ακριβή και αληθινή Ιστορία, θα είχε χρόνια τώρα αποφύγει τους σπεκουλαδόρους, που κατασπαταλούν τη δημόσια περιουσία, υποβαθμίζουν τις υποδομές και ξεπουλούν με δόλιο, πλην έντεχνο, τρόπο τα ελληνικά πλούτη. Η φυσική θέση της Ελλάδας προσφέρεται για μία τέτοια εκμετάλλευση, που θα την αναδείκνυε σε σημαντική δύναμη και θα την καθιστούσε άμεσο επηρεαστή της ευρωπαϊκής και ανατολικής πολιτικής. Οι Έλληνες πολιτικοί προτίμησαν διαχρονικά να ωφεληθούν βραχυπρόθεσμα οικονομικά, με την απεμπόληση της εθνικής τους ταυτότητας και της εθνικής, συνταγματικής υποχρέωσης τους να υπηρετήσουν τη χώρα τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ενώ λοιπόν οι περισσότερες ελληνικές κυβερνήσεις παρέδιδαν αμαχητί ελληνικές νησίδες και βύθιζαν τη χώρα σε βαθύτερη ύφεση, η γείτων χώρα προετοίμαζε μακροπρόθεσμα την στρατηγική της, την οποία εφάρμοσε και εφαρμόζει με θρησκευτική ευλάβεια. Από το 1974 στην Κύπρο έως τις πρόσφατες εξελίξεις στα Ίμια η ιστορία επαναλαμβάνεται διαρκώς και ο Έλληνας κλείνει ακόμη περισσότερο τα μάτια του.  Ενώ ο Ερντογάν εξακολουθεί την εδραίωση των γκρίζων ζωνών στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου, ως άξιος και δυναμικότερος του προκατόχου του (Τσιλέρ), η ελληνική κυβέρνηση επαναπαύεται στις αμερικανικές-νατοϊκές-ευρωπαϊκές δάφνες της.

Οι πολεμικές ιαχές ενόψει της άκρως τεταμένης κατάστασης αναμφισβήτητα δε θα προσέφεραν σε καμία από τις δύο χώρες τα οφέλη που επιθυμούν. Ωστόσο η αντιμετώπιση των προκλήσεων και παραβάσεων διαφέρει ουσιωδώς σε τέτοιο βαθμό, που να μιλάμε πλέον για μία ανεξέλεγκτη Τουρκία και μία υποταγμένη Ελλάδα. Οι καθημερινές (διψήφιου έως και τριψήφιου αριθμού μερικές φορές) προκλήσεις στο Αιγαίο, οι εναέριες παραβιάσεις και η παρεμπόδιση ελληνικών σκαφών αποτελούν πλέον ανιαρή καθημερινότητα. Η στάση της Ελλάδας συνοψίζεται στην υιοθέτηση αμυντικής θέσης και πολλές φορές αδράνειας. Αυτή τη στάση εφαρμόζει από το 1974, αυτή τη στάση εφάρμοσε στα Ίμια το 1996 και αυτή εφαρμόζει και σήμερα στην Κύπρο, στη Θράκη και στο Αιγαίο.

Μία επίταση της ήδη τεταμένης κατάστασης θα είχε ως αποτέλεσμα σαφώς την αποδυνάμωση της ήδη αποδυναμωμένης Ελλάδας και την περαιτέρω υποβάθμισή της. Η Ελλάδα ιστορικά είχε πάντα να αντιμετωπίσει συγκεκριμένα προβλήματα στο εσωτερικό της, τα οποία εν τέλει καθόριζαν και τις διεκδικήσεις της. Παντελής έλλειψη θαρραλέων και ακέραιων πολιτικών, αδυναμία συνεργασίας και καχυποψία μεταξύ πολιτικής ηγεσίας και στρατιωτικών δυνάμεων, φανταστικές πεποιθήσεις περί συμμαχιών από ‘’συμμάχους’’ που βύθιζαν τη χώρα ακόμη περισσότερο στη μιζέρια και κυρίως έλλειψη οικονομικής επιρροής είναι μερικά από τα σημαντικότερα δεδομένα που καθήλωσαν και καθηλώνουν την Ελλάδα. Αντί να χτίσουν μία οικονομία, ικανή να επηρεάσει την οικονομία της Ευρώπης και της Ανατολής, οι ελληνικές κυβερνήσεις φρόντισαν να καταστρέψουν την εγχώρια βιομηχανία, να συνθλίψουν το στρατό και το στόλο, να καθιερώσουν ένα γραφειοκρατικό, βραδύποδο κράτος, να εξουθενώσουν τα κατώτερα στρώματα με υπερφορολογήσεις χάριν του δημοσίου συμφέροντος και να αλλοιώσουν τη γλώσσα, την κουλτούρα, την παιδεία και τις ηθικές αξίες που συγκροτούσαν το ελληνικό έθνος.

Η σταδιακή κατάρρευση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ξεκίνησε από μερικούς αμόρφωτους οπλαρχηγούς, που έβαζαν κάτω και τον εξυπνότερο Τούρκο στρατηγό, συνθλίβοντας το στρατό του στα Δερβενάκια ή αποδεκατίζοντας τον στα Άνω Δολιανά. Κι όμως η ανταμοιβή τους ήταν η καταδίκη τους σε θάνατο και η φυλάκιση από ελληνικό χέρι, από τους μορφωμένους πολιτικούς της μετεπαναστατικής περιόδου. Οι αξίες που συγκροτούσαν την ελληνική κοινωνία σταδιακά θυσιάστηκαν στο βωμό της ευρωπαϊκής ενοποίησης, από πολιτικούς που καρπώνονταν τα ευρωπαϊκά δάνεια και τις επιχορηγήσεις, η ελληνική Ιστορία παραποιήθηκε από ανθρώπους που δε γνώριζαν τι γιορτάζεται την 25η Μαρτίου, η ελληνική οικονομία σακατεύτηκε από έγκριτους, μορφωμένους οικονομολόγους, ελληνικές νησίδες ξεπουλήθηκαν από πολιτικούς, που ακολούθησαν πιστά τις οδηγίες των Αμερικανών συμμάχων τους.

Κανείς δε θα επιθυμούσε μία πολεμική σύρραξη. Αλλά κανένας Ερντογάν, καμία Τσιλέρ, δε θα τολμούσαν να προκαλούν τόσο απροκάλυπτα, αν απέναντί τους είχαν πολιτικούς με ανάστημα, ανθρώπους με αξίες. Καμία χώρα, ποτέ, δεν πήγε μπροστά, στηριζόμενη στις πλάτες διεφθαρμένων, υποθετικών συμμάχων, καμία χώρα δεν πρόκοψε, όσο έτρεφε στο εσωτερικό της ανιστόρητους ανθρώπους, ανθρώπους ανίκανους να αντιληφθούν τον  κίνδυνο, να τον προβλέψουν και να επιλέξουν αυτά τα πρόσωπα, που θα μάχονταν πράγματι για κάθε Έλληνα και όχι για κάθε τσέπη των ενδυμάτων τους.

Όποιος δε γνωρίζει Ιστορία, δε μπορεί να κρίνει, να προβλέπει, να προφυλάσσεται. Όποιος δεν διαβάζει, δεν προβληματίζεται, δε μπορεί να μιλήσει για ανοιχτά σύνορα, για σκυλιά που γαβγίζουν αλλά δε δαγκώνουν και για ευρωπαϊκά ιδεώδη. Ο Σαράντος Καργάκος, μόνος πλέον επιζών αξιόπιστος ιστορικός θα συνοψίσει το πρόβλημα του Έλληνα σε μία πρόταση : <<Πολλοί γνωστοί μέ ἐρωτοῦν: «Τί κάνουν στήν Τουρκία;». Ὡς Λάκων, λακωνικά ἀπαντῶ: «Ὅ,τι δέν κάνουν οἱ Ἕλληνες»!>>

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s