“Περι επεισοδιων στην Μυτιληνη”

Από την:Δάφνη Πολιτικού

«WHERE IS UNITED NATION?”

“WHERE IS HUMAN RIGHTS?”

“ARE NOT WE HUMANS?”

Με αυτά τα συνθήματα οι πρόσφυγες στη Μυτιλήνη είχαν κατακλύσει την κεντρική πλατεία του νησιού, την πλατεία Σαπφούς, ζητώντας την επίσπευση της διαδικασίας εξέτασης ασύλου. Η απάντηση που δέχτηκαν, πέρα από την διαρκή «σιωπή» απέναντι στο αίτημα τους για άσυλο, ήταν ιαχές «Κάψτε τους ζωντανούς», φωτοβολίδες, πέτρες, μπουκάλια και διάφορα άλλα αντικείμενα που ρίχνονταν εναντίον τους. Σε μια προσπάθεια προστασίας των γυναικών και των παιδιών από τις επιθέσεις αυτές, οι άντρες πρόσφυγες σχημάτισαν «ανθρώπινη αλυσίδα» κρατώντας τους –όσο μπορούσαν- προστατευμένους. Ωστόσο οι τραυματισμοί κατά τη διάρκεια των επεισοδίων ήταν πολλοί και οι πληγωμένοι μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο του νησιού.

Το γεγονός αυτό στη Μυτιλήνη είναι μια ένδειξη ότι το προσφυγικό ζήτημα κάθε άλλο παρά έχει αντιμετωπιστεί. Ο Γάλλος Πρόεδρος της FRONTEX τόνισε πως οι προσφυγικές ροές από την Τουρκία προς την Ελλάδα έχουν αυξηθεί κατά 17% τις τελευταίες εβδομάδες και αναμένονται να αυξηθούν περισσότερο. Οι εντάσεις που υπάρχουν είναι ήδη πολλές και σε μια ενδεχόμενη αύξηση των προσφυγικών ροών, το μεμονωμένο γεγονός της 23ης Απριλίου στη Μυτιλήνη, είναι βέβαιο πως θα εξαπλωθεί.

Από τη μια πλευρά, βρίσκονται οι πρόσφυγες, οι οποίοι ζητώντας να γλυτώσουν την ίδια τους τη ζωή από την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατεί στη χώρα τους, πέφτουν θύματα «επιτηδείων» διακινητών που εκμεταλλεύονται απάνθρωπα την επιθυμία τους αυτή να σωθούν. Από την άλλη πλευρά, βρίσκονται οι κάτοικοι των νησιών, οι οποίοι αγανακτισμένοι από την στασιμότητα της κατάστασης,  στρέφονται εναντίον των προσφύγων και ζητούν την απομάκρυνσή τους από τους χώρους των νησιών.

Η Ελλάδα αδυνατεί να συνδράμει σε όλα τα νησιά και να διαχειριστεί τα διαρκή ρεύματα των προσφύγων και έτσι ζητά βοήθεια από την παγκόσμια κοινότητα. Η απάντηση αυτής- πέρα από την «πολυσυζητημένη» οικονομική βοήθεια που έχει αποσταλεί από τον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών- είναι η σιωπή. Ορισμένες χώρες της Ευρώπης έχουν κλείσει τα σύνορά τους, ενώ άλλες δέχονται συγκεκριμένο αριθμό προσφύγων, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να παραμένει στάσιμη στο ίδιο πρόβλημα της αποσυμφόρησής της από τους πρόσφυγες.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που προτείνουν μια παρόμοια -με τις ευρωπαϊκές χώρες- στάση της Ελλάδας απέναντι στα προσφυγικά ρεύματα, μόνο που αυτοί παραβλέπουν σημαντικές λεπτομέρειες. Αρχικά, το ταξίδι που ακολουθούν οι πρόσφυγες από την Τουρκία στην Ελλάδα γίνεται μέσω θαλάσσης. Έτσι είναι αδύνατον η Ελλάδα να κρατήσει «κλειστά» τα σύνορά της και να μη δεχτεί τους πρόσφυγες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα πρέπει να τους αφήσουν να πνιγούν στο Αιγαίο.  Παράλληλα, δεδομένων των τελευταίων εξελίξεων,  η συμφωνία της Ελλάδας με την Τουρκία για το προσφυγικό δεν μπορεί να εφαρμοστεί, καθώς ο αριθμός των προσφύγων που φτάνουν στην Ελλάδα αυξάνεται και οι δικαστικές διαδικασίες για την χορήγηση ασύλου καθυστερούν. Η προβλεπόμενη από την συμφωνία επαναπροώθηση προσφύγων καθίσταται με τη σειρά της αδύνατη και έτσι οι πρόσφυγες «εγκλωβίζονται» στην Ελλάδα, ζώντας σε καταυλισμούς κάτω από άθλιες συνθήκες υγιεινής.

Οι Ευρωπαίοι, παρακολουθώντας πρακτικά αμέτοχοι την εξέλιξη του προσφυγικού, καταλαβαίνουν ότι ούτε το σχέδιο τους για ανακατανομή των προσφύγων ευδοκιμεί, εφόσον οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες αρνούνται να δεχτούν επιπλέον -από τον ήδη συμφωνημένο-αριθμό προσφύγων και η Ελλάδα εξακολουθεί να φιλοξενεί δυσανάλογο με τις υποδομές και τις δυνατότητές της προσφυγικό πληθυσμό.

Ο ξένος τύπος με τη σειρά του αποδίδει τη διόγκωση του προβλήματος στην ξεκάθαρη καθυστέρηση των διαδικασιών ασύλου από την πλευρά της Ελληνικής Δικαιοσύνης, η οποία συνεπάγεται και την αδυναμία επαναπροώθησης των τελευταίων στην Τουρκία. Ποιος ,όμως, αρμόδιος Έλληνας δικαστής θα απέρριπτε την αίτηση ασύλου ενός πρόσφυγα και θα συνέπραττε στην επαναπροώθησή του στην Τουρκία θέτοντας ενδεχομένως σε κίνδυνο τη ζωή του, την στιγμή που η τελευταία δεν κρίνεται ασφαλής χώρα;

Το ζήτημα λοιπόν των προσφύγων και η διασφάλιση των δικαιωμάτων τους αποτελεί ένα ιδιαίτερο «λεπτό» θέμα, το οποίο δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με βιαιοπραγίες και ωμότητες εναντίον τους. Η καλύτερη διαχείριση των προσφυγικών ροών και η διευκόλυνση της αφομοίωσής τους στο νέο τους περιβάλλον δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί κατηγορώντας ο ένας τον άλλον για γραφειοκρατικά ζητήματα, τη στιγμή που η δυσλειτουργία αυτής της «γραφειοκρατίας» δεν είναι ο κύριος λόγος που οι άνθρωποι αυτοί ζητούν την βοήθειά μας. Θα πρέπει να καταλάβουμε πως οι πρόσφυγες δεν είναι μετανάστες, ούτε βρίσκονται εδώ επειδή οι ίδιοι το θέλουν. Βρίσκονται εδώ γιατί οι «πολιτισμένες» χώρες του κόσμου θέλησαν να «παίξουν» με τις ζωές τους, βομβαρδίζοντας τα σπίτια τους για μια κατ’ επίφαση ειρήνη.

Μήπως, λοιπόν, οι κύριοι υπεύθυνοι είναι αυτοί που θα πρέπει εν τέλει να αναλάβουν και το βάρος των απεχθών πράξεών τους;

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s