ΕΝΑ MEGA-ΛΟ ΑΝΤΙΟ…

Από τους: Νίκο Μάλαμα, Λυδία Νίκα*

Το Mega, ο πρώτος μη κρατικός τηλεοπτικός σταθμός της Ελλάδας, άρχισε να εκπέμπει στις 20 Νοεμβρίου 1989 στις 15:00, βάσει προσωρινής άδειας που τού είχε απονεμηθεί, αφού είχε προηγηθεί η ψήφιση από την κυβέρνηση του Τζανή Τζανετάκη του Νόμου 1866/1989 για την «Ίδρυση Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεοράσεως και Παροχή αδειών για την Ίδρυση και Λειτουργία Τηλεοπτικών Σταθμών». Την ίδια ημέρα προβλήθηκε και το πρώτο δελτίο ειδήσεων του καναλιού με παρουσιάστρια την προερχόμενη από τη Δημόσια Τηλεόραση Λιάνα Κανέλλη, η οποία είχε υπάρξει και η πρώτη γυναίκα που εκφωνούσε δελτίο ειδήσεων στην ελληνική τηλεόραση. Η έναρξη λειτουργίας του πρώτου ιδιωτικού καναλιού της χώρας συνδέθηκε με την υπόσχεση για ποιοτική ψυχαγωγία και αντικειμενική ενημέρωση. Σήμερα, το Mega δεν υπάρχει πλέον. Ας δούμε, λοιπόν, σε ένα αφιέρωμα τις σημαντικότερες στιγμές της σχεδόν 30ετούς ιστορίας του.

Όσον αφορά στην ενημέρωση, το κανάλι ξεκίνησε με μία πολύ αξιόλογη ομάδα ατόμων. Τη δημοσιογραφική ομάδα αποτελούσαν, εκτός της Λιάνας Κανέλλη, ο Αιμίλιος Λιάτσος, ο Νίκος Χατζηνικολάου, η Μαρία Χούκλη, καθώς επίσης και η Άλκηστις Κιούση, η Τζένη Μελά, η Εύα Μαυρογένη, η Βίκυ Παλαιολόγου και φυσικά ο Νίκος Στραβελάκης. Πρώτος Διευθυντής Ειδήσεων ήταν ο Ιάσων Μοσχοβίτης, ενώ υπεύθυνος για τα ρεπορτάζ υπήρξε ο Γιώργος Λεβεντογιάννης και ειδικότερα για το πολιτικό ρεπορτάζ ο Γιάννης Πρετεντέρης.

Ο Νίκος Στραβελάκης υπήρξε ένας από τους παλαιότερους και βασικότερους δημοσιογράφους στο Mega. Παρέμεινε σχεδόν σε όλη τη διάρκεια της μακράς πορείας και ιστορίας του καναλιού, αποχωρώντας το 2015, κατέχοντας τη θέση του Διευθυντή Ειδήσεων και Ενημέρωσης, που είχε αναλάβει για λίγους μήνες, και έχοντας διατελέσει στο παρελθόν για 15 έτη Διευθυντής του Αθλητικού Τμήματος, το οποίο επίσης χάρισε μοναδικές στιγμές στους τηλεθεατές με τη φιλοξενία επί πολλά έτη μεγάλων αθλητικών γεγονότων, όπως του Champions League.

Ο Νίκος Χατζηνικολάου υπήρξε ένας εκ των πολλών ανθρώπων που έγινε ευρέως γνωστός μέσω του συγκεκριμένου καναλιού. Παρ’ ότι μέχρι τότε αρθρογραφούσε σε εφημερίδες και συμμετείχε σε ραδιοφωνικές εκπομπές, η παρουσίαση των γεγονότων το βράδυ των Σαββατοκύριακων και μετέπειτα τις καθημερινές διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην τεράστια αναγνωσιμότητα που απέκτησε μετέπειτα. Από το 1998 έως το 2003, οπότε αποχώρησε από το σταθμό, ανέλαβε και τη Διεύθυνση Ειδήσεων και Ενημέρωσης. Επίσης, ο Αιμίλιος Λιάτσος όντας ήδη από την πρώτη ημέρα λειτουργίας του καναλιού μέρος της ομάδας που κάλυπτε την ενημέρωση των τηλεθεατών υπήρξε μαχητικός ρεπόρτερ, φτάνοντας να παρουσιάζει και το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του καναλιού, αρχικά του Σαββατοκύριακου, αλλά και το καθημερινό για ένα χρόνο μετά την αποχώρηση του Νίκου Χατζηνικολάου.

Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων παρουσιάστηκε, στη συνέχεια, για ένα έτος από τη Μάρα Ζαχαρέα (2004-2005), αλλά ίσως η πιο συνδεδεμένη με το κανάλι παρουσιάστρια ήταν η Όλγα Τρέμη, στην οποία, μετά από μακρά πορεία σε εφημερίδες και πολιτικές εκπομπές, ανατέθηκε η παρουσίαση της ενημερωτικής ναυαρχίδας το 2005 μέχρι το 2016, οπότε μετέδωσε το τελευταίο κεντρικό δελτίο του καναλιού. Η παρουσιάστρια βραβεύθηκε για την παρουσία της στο δελτίο, ενώ με την Όλγα Τρέμη μπροστά από τις κάμερες και Διευθυντή Ειδήσεων και Ενημέρωσης το Χρήστο Παναγιωτόπουλο το κεντρικό δελτίο του σταθμού παγιώθηκε για πολλά χρόνια στην κορυφή της τηλεθέασης. Ενδεικτικά, το 2009 το κεντρικό δελτίο ειδήσεων πέτυχε τη μεγαλύτερη κατά μέσο όρο έτους διαφορά από το 1992 (8,6%) από το δεύτερο σε τηλεθέαση κεντρικό δελτίο, που ήταν τότε το δελτίο του Alter (Μega: 24,3%, Alter: 15,7%). Παράλληλα, σημειώθηκαν και μεγάλες δημοσιογραφικές επιτυχίες, όπως η συνέντευξη που παραχώρησε για πρώτη φορά σε ξένο δίκτυο και στην Όλγα Τρέμη λίγες μόνο ημέρες μετά την εκλογή του το 2012 ο Γάλλος Πρόεδρος, François Hollande.

Πέραν των δελτίων ειδήσεων, στα οποία θήτευσαν και άλλοι επιτυχημένοι δημοσιογράφοι, όπως η Ειρήνη Νικολοπούλου, η Έλενα Κατρίτση, ο Αντώνης Λιάρος, η Λίζα Δουκακάρου και ο Αντώνης Φουρλής, επιτυχία σημείωσε και η πρωινή ενημερωτική ζώνη του σταθμού, με δεκάδες παρουσιαστές να περνούν ανά τα χρόνια από το συγκεκριμένο πόστο και τελευταίους τους Δημήτρη Καμπουράκη και Γιώργο Οικονομέα.

Το οριστικό τέλος της ενημέρωσης από το Mega έθεσε η Μαρία Σαράφογλου, που στις 14 Σεπτεμβρίου 2016 εκφώνησε το τελευταίο δελτίο ειδήσεων του καναλιού, πριν οι εργαζόμενοι προβούν σε καθολική επίσχεση εργασίας λόγω των οικονομικών προβλημάτων που είχαν ξεκινήσει από καιρό. Τελευταίος Διευθυντής Ειδήσεων και Ενημέρωσης διετέλεσε ο Μανόλης Καψής.

Στο Mega προβλήθηκαν επίσης ουκ ολίγες, καθώς και εξαιρετικά ενδιαφέρουσες ενημερωτικές εκπομπές. Μια από αυτές ήταν η εκπομπή συνεντεύξεων «Ενώπιος Ενωπίω» (1991-2003) που παρουσίασε ο Νίκος Χατζηνικολάου και σημείωσε επιτυχία που συνέβαλε στη δημοφιλία του παρουσιαστή.

Το δικό της ισχυρό στίγμα άφησε και η «Ανατροπή» (2000-2016) με το Γιάννη Πρετεντέρη η οποία ξεκίνησε στις 8 Οκτωβρίου 2000, ώστε στις 16 Φεβρουαρίου 2015 να συμπληρώσει 500 εκπομπές, από τις οποίες πέρασαν πάνω από 2000 καλεσμένοι, Πρωθυπουργοί, Υπουργοί, Αρχηγοί Κομμάτων, βουλευτές, συνδικαλιστές, Καθηγητές, συγγραφείς, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι αλλά και απλοί καθημερινοί άνθρωποι.

Εξίσου δημοφιλής και αξιόλογη υπήρξε η εκπομπή «Πρωταγωνιστές» (2000-2014) του Σταύρου Θεοδωράκη, η οποία σταμάτησε όταν ο δημοσιογράφος ίδρυσε το πολιτικό κίνημα «Το Ποτάμι». Η παρούσα εκπομπή βασιζόταν σε συνεντεύξεις με προσωπικότητες από το χώρο της πολιτικής ή του θεάματος και της τέχνης, αλλά και με ανθρώπους που είχαν να μοιραστούν ιστορίες για περιστατικά ή προβλήματα που είχαν βιώσει οι ίδιοι, όπως ναρκωτικά, πορνεία, βιασμό κ.ο.κ..

Επιπρόσθετα, ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα ήταν και η εκπομπή «Έρευνα» (2005-2014) του Παύλου Τσίμα, με θεματολογία κοινωνικού και πολιτικού περιεχομένου. Δεν έλειπαν, όμως, και περιπτώσεις, κατά τις οποίες η εκπομπή καταπιανόταν με ιστορικά ζητήματα, όπως ο Εμφύλιος Πόλεμος ή η επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας την 21η Απριλίου 1967.

Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και διαφορετική από όσες προαναφέρθηκαν υπήρξε η εκπομπή «Εμπόλεμη Ζώνη»  με το Σωτήρη Δανέζη (2003-2012), η οποία προέβαλλε ντοκιμαντέρ μέσα από τα οποία οι τηλεθεατές αντίκριζαν σκληρές εικόνες που δυστυχώς αποτελούν πραγματικότητα για πολλούς ανθρώπους σε διάφορες περιοχές του πλανήτη. Η παρουσίαση της ιστορίας του Πολέμου στο Βιετνάμ, αλλά και στα Νησιά Φώκλαντ, οι εικόνες από την ακυβέρνητη Σομαλία, τα επεισόδια που αφορούσαν στον εμφύλιο και στα ναρκωτικά στην Κολομβία, ο φρικτός πόλεμος κατά της τρομοκρατίας στο Αφγανιστάν, καθώς και ο πόλεμος και το εμπόριο διαμαντιών στη Σιέρα Λεόνε ήταν μερικές μόνο από τις περιπτώσεις με τις οποίες ασχολήθηκε ο δημοσιογράφος στην παρούσα εκπομπή. Ο δημοσιογράφος και οι λοιποί συντελεστές της ξεχωριστής αυτής εκπομπής είχαν βραβευτεί για τις εικόνες και το ρεπορτάζ τους στα τηλεοπτικά βραβεία «Πρόσωπα» το 2004 και το 2008 αντίστοιχα. Για το Σωτήρη Δανέζη ο «Ορίζοντας» (2015-2016) ήταν η τελευταία εκπομπή δημοσιογραφικής έρευνας στο Mega, με θεματολογία ζητήματα που απασχολούσαν την κοινωνία και ιστορίες με στόχο την ευαισθητοποίηση και την αλλαγή του τρόπου με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τις καταστάσεις που εκτυλίσσονται γύρω μας.

Όσον αφορά στον τομέα της ψυχαγωγίας, το Mega διακρίθηκε για τα λαμπερά shows, όπως το «Bravo» (1994-2000) της Ρούλας Κορομηλά, από το οποίο παρήλασαν όλα τα ονόματα του εγχώριου καλλιτεχνικού στερεώματος, αλλά και διεθνείς φίρμες, όπως η Madonna, και για τα τηλεπαιχνίδια στα οποία απλοί άνθρωποι διεκδικούσαν πολλά χρήματα, όπως τα: «Εκατομμυριούχος» (1999-2002), «Ο Πιο Αδύναμος Κρίκος» (2001-2003) και «Η Εκδίκηση της Ξανθιάς» (2009-2012).

Φυσικά, το δυνατό σημείο του καναλιού ήταν οι σειρές του, χάρη στις οποίες, όπως αποδείχθηκε στο πέρασμα του χρόνου, οφείλονται οι συναισθηματικοί δεσμοί που είχε αναπτύξει το κοινό με το κανάλι. Είτε κωμικές είτε αισθηματικές και δραματικές ξεχώρισαν για την ποιότητά τους και έδωσαν τη δυνατότητα σε ανθρώπους όλων των ηλικιών και ιδιοτήτων να δουν τόσο τον εαυτό τους μέσα από τηλεοπτικούς χαρακτήρες όσο και μοντέλα ζωής που θύμιζαν σε πολλά τη δική τους καθημερινότητα. Ταυτόχρονα ανέδειξαν πολλούς ταλαντούχους νέους ηθοποιούς, αλλά την ίδια στιγμή καθήλωσαν τους τηλεθεατές με τις ερμηνείες των σπουδαιότερων εκπροσώπων της τέχνης της υποκριτικής, προσφέροντάς τους υπέροχες στιγμές που σήμερα είναι αναμνήσεις.

Η πρώτη σειρά που προβλήθηκε στην ιδιωτική τηλεόραση είχε τίτλο «Πατήρ, Υιός και Πνεύμα» (1989-1991), σε σενάριο του Γιώργου Κωνσταντίνου, και παρουσίαζε τη ζωή ενός συντηρητικού άνδρα ο οποίος εκτός από την κρίση ηλικίας που περνούσε, είχε και έναν αργόσχολο γιο, λάτρη του γυναικείου φύλου, με τα πράγματα να περιπλέκονται όταν μια γυναίκα εμφανίζεται στη ζωή τους. Την ίδια περίοδο προβλήθηκε η δεύτερη καθημερινή σειρά στην ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης με τίτλο «Δίψα» (1989-1991), καθώς και «Οι Αυθαίρετοι» (1989-1991) και «Οι Τρεις Χάριτες» (1989-1992), με τις αξέχαστες αδελφές Χαρίτου να προσφέρουν στιγμές άφθονου γέλιου στο τηλεοπτικό κοινό. Και κάπως έτσι ξεκίνησε η μεγάλη πορεία του Mega στη μυθοπλασία.

Λίγο αργότερα, την πρεμιέρα της έκανε μία από τις πιο επιτυχημένες κωμωδίες του Mega, «Το Ρετιρέ» (1990-1992), το οποίο δεν τελείωσε ποτέ, όχι μόνο επειδή δε γυρίστηκε, όπως προγραμματιζόταν, τρίτος κύκλος, αλλά επειδή προβάλλονταν διαρκώς σε επανάληψη, κυρίως τα καλοκαίρια. Η Κατερίνα Γιουλάκη, ως Κατερίνα Σοφιανού, έγραψε τη δική της ιστορία. Η μεγάλη αποδοχή του έργου αυτού οφείλεται και στο γεγονός ότι η σειρά καταδεικνύει με παραστατικό και καυστικό τρόπο τα προβλήματα και τις αντιλήψεις που κρατούσαν τότε στην ελληνική κοινωνία, που εν πολλοίς είναι και σήμερα ίδια: γραφειοκρατία, απεργίες, οικονομία σε κατάρρευση…

Τη δεκαετία του 1990 ξεκινά να γράφεται ένα ξεχωριστό κεφάλαιο στην ιστορία του Mega, δηλαδή, η συνεργασία του με τη βραβευμένη σεναριογράφο Μιρέλλα Παπαοικονόμου, που άφησε ως παρακαταθήκη πολλά και ιδιαίτερα έργα: «Γυναίκες» (1992-1993), η θρυλική «Αναστασία» (1993-1994), όπου η Μυρτώ Αλικάκη γίνεται το μήλον της έριδος μεταξύ του πατέρα Μηνά Χατζησάββα και του γιου Άλκη Κούρκουλου, «Μη Φοβάσαι τη Φωτιά» (1994-1995),  «Απών» (1995-1996), το «Λόγω Τιμής» (1996-1997), που αποτυπώνει γλαφυρά τις σχέσεις μεταξύ μιας παρέας νέων, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και την παντονινή αξία της φιλίας, «Η Ζωή που δεν Έζησα» (1998-1999), η «Λένη», με την πρωταγωνίστρια, Κάτια Δανδουλάκη, να βρίσκει στο αυτοκίνητό της ένα κρυμμένο κοριτσάκι που κερδίζει δικαιολογημένα την αγάπη της και το οποίο τελικά προσπαθεί να υιοθετήσει και «Έτσι Ξαφνικά» (2004-2005).

Τα χρόνια περνούν και το Mega συνεχίζει τη μυθοπλασία: «Δις Εξαμαρτείν» (1993-1996), ένα αυτοαναφορικό έργο, αφού έχει υπόθεση γύρω από ένα κανάλι και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, «Ντόλτσε βίτα» (1995-1997), με το αχτύπητο δίδυμο Χριστίνας και Σάσας να δίνει μαθήματα βαθιάς φιλίας και ρεσιτάλ γέλιου, «Δύο Ξένοι» (1997-1999), με την αμίμητη Ντένη Μαρκορά, να αφήνει ανεξίτηλο αποτύπωμα στη μνήμη των τηλεθεατών και «Ψίθυροι Καρδιάς» (1997-1998), με τον Απόστολο Γκλέτσο και την Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους να κατακτούν το ρεκόρ τηλεθέασης για σειρά της ιδιωτικής τηλεόρασης, αφού επεισόδιο που προβλήθηκε το Φεβρουάριο του 1998 σημείωσε ποσοστό 76,7%.

Λίγο πριν την έλευση της νέας χιλιετίας το Mega μπαίνει γερά στο χώρο των καθημερινών κοινωνικών, δραματικών σειρών, είδος στο οποίο μέχρι τότε μονοπωλούσε ο Antenna με το Νίκο Φώσκολο. Οι σειρές «Απαγορευμένη Αγάπη» (1998-2006), «Φιλοδοξίες» (2002-2006), «Βέρα στο Δεξί» (2004-2007), «Τα Μυστικά της Εδέμ» (2008-2012), «Η Ζωή της Άλλης» (2009-2012) και «Κλεμμένα Όνειρα» έγιναν απαραίτητη συνήθεια εκατομμυρίων τηλεθεατών.

To Mega υποδέχθηκε τη νέα χιλιετία με υπέροχες σειρές και ιδίως κωμωδίες. Μια από αυτές είναι φυσικά το «Τι Ψυχή Θα Παραδώσεις Μωρή;» (2000), που, παρ’ ότι ολοκληρώθηκε μόνο σε 6 και ένα έβδομο ημιτελές επεισόδιο με σκόρπιες σκηνές -φήμες έκαναν λόγο για έριδες μεταξύ των συντελεστών ή ακόμα και για παρέμβαση της Εκκλησίας, αφού το έργο έδειχνε και σκάνδαλα του κλήρου-, άφησε ιστορία για τις θανατηφόρα χιουμοριστικές και καυστικές ατάκες. Επίσης, η Δήμητρα και ο Θοδωρής στο «Σ’ Αγαπώ, Μ’ Αγαπάς» (2000-2002) μάς προσέφεραν άφθονο γέλιο, εντάσσοντάς μας, ως οιονεί συγκατοίκους, στην οικία ενός νέου τυπικού ζευγαριού Ελλήνων. Ανάγλυφα παρουσιάζονταν καθημερινά προβλήματα και ο διαφορετικός τρόπος σκέψης των δύο φύλων, ενώ είναι σίγουρο πως οι τηλεθεατές συμπονούσαν την πρωταγωνίστρια που αναφωνούσε: «Θοδωρή, εγώ πότε θα γίνω μάνα;». Το ίδιο διάστημα το «Περί Ανέμων και Υδάτων» (2000-2003) με τους εξαιρετικούς ηθοποιούς (Θανάση Βέγγο, Σπύρο Παπαδόπουλο, Αντιγόνη Βαλάκου) μας ταξίδεψε σε Κέρκυρα, Παρίσι και Αθήνα και το «Είσαι το Ταίρι μου» (2001-2002) μας μετέφερε στη μακρινή Αυστραλία μέσω μίας ουσιαστικά ανεδαφικής ιστορίας, χωρίς αυτό να σημαίνει πως οι τηλεθεατές δε λάτρεψαν τον αυτοσαρκασμό και αυθορμητισμό της Στέλλας, τα πικρόχολα, αλλά ετοιμόλογα σχόλια της Ανέτας, την απίστευτη ευφυΐα του παππού Νίκου και φυσικά την απροσδόκητη σχέση που αναπτύχθηκε ανάμεσα στη Στέλλα και τον Σωτήρη. Σύντομα η πρωταγωνίστρια της τελευταίας σειράς, Βίκυ Σταυροπούλου, θα συμμετείχε ως αφηγήτρια στις «7 Θανάσιμες Πεθερές» (2004-2010), σε μια σειρά αυτοτελών επεισοδίων με τη συμμετοχή πλειάδας ηθοποιών, που έφερε το κοινό σε επαφή με διαφορετικούς χαρακτήρες.

 Φυσικά δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παραλειφθεί το «Παρά πέντε» (2005-2007), ένα έργο που κέρδισε πολλά τηλεοπτικά βραβεία, μας έκανε να ξεκαρδιστούμε με τις απορίες της Ντάλιας και τα επιφωνήματα της Ζουμπουλίας, καθώς και να συγκινηθούμε, όταν στο τελευταίο επεισόδιο που χάρισε στο κανάλι τηλεθέαση 66%, έφυγε από τη ζωή η αγαπημένη γιαγιά Σοφία με τη θεότρελη φίλη της, Θεοπούλα, να την ακολουθεί. Ακολούθως μία από τις κορυφαίες κωμικές σειρές υπήρξε το «50-50» (2005-2007, 2011). Τρεις πενηντάρηδες που συζητούσαν όλα τους τα προβλήματα και λάμβαναν αποφάσεις πάσης φύσεως σε ένα τσιπουράδικο στου Ψυρρή έκαναν τους τηλεθεατές να γελάσουν μέχρι δακρύων, χωρίς να λείπουν και οι στιγμές συγκίνησης που έκαναν το κοινό να λατρέψει το «50-50» και να μη λέει ποτέ όχι σε μία ακόμα επανάληψή. Η σειρά είναι συνδεδεμένη και με τον αξέχαστο Σάκη Μπουλά, που ενσάρκωνε τον Παύλο Στρατέα.

Ο χρόνος ρέει και φτάνουμε στην προβολή δύο σπουδαίων κωμωδιών: «Ευτυχισμένοι Μαζί» (2007-2009) και «Λατρεμένοι Μου Γείτονες» (2007-2009) προσφέρουν κλίμα ευφορίας στους τηλεθεατές αλλά και στο Mega λόγω των ιδιαίτερα υψηλών νούμερων τηλεθέασης.

Ενώ, λοιπόν, προβάλλονταν, το «4» (2009-2010) η τελευταία σειρά του Χριστόφορου Παπακαλιάτη με πρωταγωνιστές τέσσερα αδέρφια και τη μητέρα τους, σε μία «Πολυκατοικία» (2008-2011) στο κέντρο της Αθήνας συμβίωναν εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι και ένας ιδιόρρυθμος γιατρός, κυριολεκτικά «Κλινική Περίπτωση» (2011-2012), επέστρεφε στο χωριό του στην Πελοπόννησο μετά από μία επιτυχημένη καριέρα στη Νέα Υόρκη, η Ελλάδα είχε μπει σε οικονομική κρίση της οποίας οι συνέπειες αντικατοπτρίζονταν σε όλους τους τομείς και φυσικά στην τηλεοπτική αγορά. Ενδεικτικά, το Mega, ενώ το 2008 είχε καθαρά κέρδη περίπου 40 εκατομμυρίων ευρώ, το 2009 παρουσίασε αρνητικό ισολογισμό.

Σημείο καμπής για το κανάλι αποτελεί «Το Νησί» (2010-2011), βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο της Victoria Hislop και σε διασκευή σεναρίου της Μιρέλλας Παπαοικονόμου, που μας μεταφέρει στη Σπιναλόγκα των αρχών του 20ού αιώνα, όπου εκτυλίσσονται ιστορίες ζωής ανθρώπων που είχαν χτυπηθεί από τη νόσο του Hansen. Πρόκειται, ίσως, για την ποιοτικότερη και πιο καλογυρισμένη, αλλά σίγουρα την πιο ακριβή σε κόστος παραγωγής σειρά από συστάσεως ελληνικής τηλεόρασης. Το κοινό αντάμειψε το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, με τα ποσοστά τηλεθέασης να κυμαίνονται ανά επεισόδιο από 45,6% έως 64,6% στο τελευταίο. Από τις λίγες περιπτώσεις στις οποίες συμπίπτει ποιότητα, τηλεθέαση και εκθειαστικές κριτικές. Ενδεικτικά, η Ρίκα Βαγιάννη είχε κάνει διθυραμβικά σχόλια για τη σειρά την οποία χαρακτήρισε ένα πανέμορφο «λάθος» του Mega, που ανεβάζει τον πήχη πολύ ψηλά. Και όντως είχε δίκιο. Με κόστος παραγωγής 5 εκατομμύρια ευρώ (περίπου 250.000 ευρώ ανά επεισόδιο), παρά την τεράστια απήχηση που σημείωσε, τα καθαρά κέρδη που εισέφερε στο κανάλι δεν ήταν ανάλογα των τεράστιων εξόδων που απαιτήθηκαν. Για τους καλά γνωρίζοντες «Το Νησί» ήταν η αρχή του τέλους για το κανάλι.

Από το 2011 και εντεύθεν η ελληνική τηλεόραση κατακλύστηκε από ξένες και ιδίως τουρκικές σειρές. Οι ελληνικές παραγωγές ήταν ελάχιστες και όσες υπήρξαν είχαν το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Παρά ταύτα, το Mega εξακολουθούσε να επενδύει στη μυθοπλασία, η οποία έδινε δουλειά σε δεκάδες συντελεστές, και το 2012 λαμβάνει δάνειο 98 εκατομμυρίων ευρώ. Καθώς περνούσαν τα χρόνια, λόγω και της κατακόρυφης πτώσης των διαφημιστικών κονδυλίων, γίνονταν εμφανή τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε το κανάλι, με αποτέλεσμα μεταξύ άλλων τη διακοπή τηλεοπτικών σειρών και εκπομπών και εγκατάλειψη απλήρωτων των συντελεστών τους.

Τελικά, το Φεβρουάριο του 2016 οι βασικοί μέτοχοι της εταιρίας «Τηλέτυπος», δηλαδή, ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη του Σταύρου Ψυχάρη, ο Πήγασος του Φώτη Μπόμπολα και ο Όμιλος Βαρδινογιάννη απείχαν από την Αύξηση Μετοχικού Κεφαλαίου των 15 εκατομμυρίων ευρώ. Εξαιτίας αυτής της εξέλιξης οι τράπεζες προέβησαν σε δέσμευση των λογαριασμών του τηλεοπτικού σταθμού. Το καλοκαίρι του 2016 η κυβέρνηση απορρίπτει την αίτηση συμμετοχής του Mega στον επικείμενο διαγωνισμό για χορήγηση άδειας γενικού περιεχομένου, ο οποίος τελικά κρίθηκε αντισυνταγματικός με την απόφαση 95/2017 της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, γεγονός το οποίο απλώς έδωσε παράταση ζωής στο ευρισκόμενο σε κώμα κανάλι, που από το Σεπτέμβριο του 2016 είχε σταματήσει την προβολή κάθε ζωντανού προγράμματος. Στο νέο διαγωνισμό που προκηρύχθηκε οι νέοι μέτοχοι του καναλιού, Βαγγέλης Μαρινάκης που εξαγόρασε το Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη και Ιβάν Σαββίδης, που ανέλαβε τον Πήγασο, καθώς και ο Γιάννης Βαρδινογιάννης δεν κατέθεσαν αίτηση. Μετά την ολοκλήρωση της διαγωνιστικής διαδικασίας, στις 13 Μαρτίου 2018 το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης μετά από μία συνεδρίαση διάρκειας επτά ωρών αποφάσισε με πλειοψηφία έξι έναντι τριών ψήφων ότι ο τηλεοπτικός σταθμός δεν είχε δικαίωμα να συνεχίσει να εκπέμπει. Επρόκειτο για μία απόφαση η οποία δημοσιεύτηκε στη «Διαύγεια» με στόχο να ενημερωθεί εν συνεχεία και η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων και μέσω αυτής η Digea προκειμένου να διακοπεί η μετάδοση του σήματος του σταθμού. Η απόφαση αυτή ανεστάλη με προσωρινή διαταγή του τότε Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, Νίκου Σακελλαρίου, μέχρι την έκδοση απόφασης από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου, που πραγματοποιήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2018. Σύμφωνα με αυτή, «μετά την εφαρμογή του Ν. 4496/2017 οι τηλεοπτικοί σταθμοί εξαρτούν τη συνέχιση της λειτουργίας τους από τη συμμετοχή τους σε προκηρυχθείσα διαγωνιστική διαδικασία αδειοδότησης». Επίσης, «στην περίπτωση μη συμμετοχής ή απαράδεκτης ή ανεπιτυχούς συμμετοχής τηλεοπτικού σταθμού σε προκηρυχθείσα διαδικασία αδειοδότησης επιβάλλεται κατά δέσμια αρμοδιότητα ο τερματισμός λειτουργίας του μετά την τήρηση της προβλεπόμενης διαδικασίας, χωρίς να καταλείπεται στάδιο εκτίμησης των κατ’ ιδίαν περιστάσεων». Τέλος, απαντώντας στο αίτημα να θεωρηθεί πλέον εν τοις πράγμασι θεματικός ο σταθμός το Δικασήριο σημείωσε ότι «σύμφωνα με τη συνταγματική αρχή του κράτους δικαίου που επιβάλλει τη διαφύλαξη του κύρους του νόμου, ως τύπος προγράμματος που αφορά την ενεστώσα λειτουργία τηλεοπτικού σταθμού, νοείται ο δηλωθείς κατά την προβλεπόμενη από το νόμο διαδικασία τύπος του προγράμματος, ο οποίος και προσδιορίζει το χαρακτήρα του σταθμού ως ενημερωτικού ή μη και όχι ο τύπος προγράμματος ο οποίος έχει τυχόν δημιουργηθεί αυθαιρέτως με τη μεταβολή της φυσιογνωμίας του δηλωθέντος προγράμματος του σταθμού, κατά παράβαση των κειμένων διατάξεων με τις οποίες κρίθηκε νόμιμη η επιβολή διοικητικών κυρώσεων σε τηλεοπτικούς σταθμούς για μη νόμιμη μετατροπή του προγράμματός τους από ενημερωτικό, όπως είχε δηλωθεί, σε μη ενημερωτικό».

Για περισσότερο από δύο χρόνια το Mega εξέπεμπε στηρίζοντας το πρόγραμμά του αποκλειστικά στις επαναλήψεις σειρών και εκπομπών καθώς και στην προβολή ξένων ταινιών η οποία όμως στην πορεία διακόπηκε, καθώς δεν πληρώνονταν δικαιώματα. Σε μια ύστατη προσπάθεια πίεσης προς τις πιστώτριες τράπεζες οι εργαζόμενοι του καναλιού είχαν διακόψει την προβολή διαφημίσεων, με αποτέλεσμα πλέον το πρόγραμμα να είναι απολύτως «κονσέρβα». Σε μια περίοδο κατά την οποία τα πάντα, ιδίως η ανθρώπινη αξιοπρέπεια,  εκφυλίζονται και εκχυδαΐζονται, που η εφήμερη δόξα και το κέρδος γίνεται αυτοσκοπός και μοναδικό κριτήριο για τους υπευθύνους προγράμματος της τηλεόρασης, με αποτέλεσμα τα ανούσια και η επιδερμικότητα να επικρατούν έναντι των σοβαρών και της ποιότητας, μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων επέλεγε να περάσει ήρεμα, ευχάριστα και νοσταλγικά το χρόνο της βλέποντας κάποια σειρά στο Mega. Οι αγαπημένοι πρωταγωνιστές των κορυφαίων σειρών του καναλιού κρατούσαν συντροφιά σε φοιτητές, εργαζομένους, νοικοκυρές, ηλικιωμένους, δηλαδή, σε όλες τις ηλικιακές ομάδες και κοινωνικές τάξεις, γεγονός το οποίο αποδεικνύεται από την εξαιρετικά υψηλή τηλεθέαση που σημείωνε το Mega καίτοι δε διέθετε νέο πρόγραμμα. Και όλα αυτά συνέβαιναν, ενώ δεν έχουν καταβληθεί τα δεδουλευμένα στους εργαζομένους, οι οποίοι, όμως, παρέμεναν πάντα εκεί, μέχρι την τελευταία στιγμή στηρίζοντας αυτή τους την επιλογή αποκλειστικά στην αγάπη τους για το κανάλι-σπίτι τους και στην ελπίδα.

Συνεπώς κατόπιν όλων των προαναφερομένων ήταν πλέον σαφές πως το κανάλι δεν γινόταν εκ των πραγμάτων να συνεχίσει να εκπέμπει. Ήταν 02:08 τα ξημερώματα της εθνικής μας επετείου 28ης Οκτωβρίου 2018, όταν η οθόνη της τηλεόρασης έγινε ξαφνικά μαύρη. Την ώρα εκείνη οι λιγοστοί εναπομείναντες εργαζόμενοι του Mega, συγκεντρωμένοι στο control room του καναλιού, είχαν επιλέξει να προβάλουν τη θρυλική σειρά «Οι Απαράδεκτοι», στέλνοντας ταυτόχρονα ένα ηχηρό μήνυμα. Η προβολή της αγαπημένης αυτής σειράς κόπηκε βίαια και μαζί της κόπηκε και το νήμα της ζωής του Mega Channel. Ποιος να το έλεγε στο Βλάση πως θα ήταν αυτός που θα κατέβαζε το διακόπτη τρεις δεκαετίες μετά…;

Είναι γεγονός πως στη διάρκεια τόσων ετών λειτουργίας ενός καναλιού δεν μπορεί να μη γίνουν λάθη. Και λάθη έγιναν, με αποτέλεσμα το κανάλι να κατηγορηθεί για μεροληπτική ενημέρωση ιδίως κατά την περίοδο του δημοψηφίσματος του 2015, και πολυάριθμα προβλήματα πάσης φύσεως, ιδίως οικονομικά, παρουσιάστηκαν, όμως, το μόνο σίγουρο είναι πως για τους εργαζόμενους του καναλιού το Mega ήταν και θα είναι πολύ περισσότερα από έναν ακόμα τηλεοπτικό σταθμό· ήταν πρόσωπα, στιγμές, αναμνήσεις· ήταν όλη τους η ζωή.

Στη μάχη ανάμεσα στη λογική και στο συναίσθημα, εν προκειμένω ήταν δεδομένη η νίκη υπέρ της πρώτης πλευράς. Όταν η συγκίνηση και η αγάπη των τηλεθεατών και των εργαζομένων έρχεται αντιμέτωπη με τις αποφάσεις των Ανεξάρτητων Αρχών και της δικαστικής εξουσίας, όπου αντικατοπτρίζεται αποκλειστικά η λογική, η εφαρμογή των νόμων και η έλλειψη οποιουδήποτε συναισθηματισμού, το αποτέλεσμα είναι εξαρχής γνωστό. Και αν δεν μπορούμε ή δε θέλουμε να δούμε τη γυμνή πραγματικότητα, όταν όλα χαθούν μέσα σε μια στιγμή, όταν ο κόσμος άξαφνα σκοτεινιάσει και επικρατήσει το μαύρο, τότε θα αναγκαστούμε να προσαρμοστούμε και να συνηθίσουμε αυτή τη νέα, άχαρη, άσχημη και σκοτεινή όψη των πραγμάτων ή απλώς του Mega…

*Η Λυδία Νίκα είναι προπτυχιακή φοιτήτρια του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών Ε.Κ.Π.Α..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s